Marathon Rotterdam 2017

Supporters van Rotterdam

 

Zondag 9 april zijn Diane, Henk, Doran (vrouw van Jos), Bianca, Annie ((schoon)moeder van Marleen en Peter) en Petra als supporters meegegaan naar de marathon van Rotterdam.

De bedoeling was om langs het parcours onze helden aan te moedigen, water te geven en wat ze nog maar meer nodig hadden.

De eerste ontmoeting was direct na de Erasmusbrug. Omdat de weg zich splitste moesten wij aan beide kanten kijken naar de mensenmassa. Daarin zagen wij Caron, Marleen en Anita over het hoofd maar Jos, Marieke, Monique en Peter hebben we de eerste kilometers zien afleggen.

Snel in de metro naar De Slinge, samen met nog heel veel andere supporters, om ze daar voor de 2e keer aan te moedigen. Daar kwamen Bianca en Annie er ook bij nadat zij de toppers bij de start hadden uitgezwaaid.

Op dit punt hadden ze al 15 km afgelegd en was al te zien dat het een warme dag zou worden. Deze keer zagen we iedereen voorbij komen en ook onze looptrainer Martijn kwam met hoge snelheid langs. Het volgende punt lag voor ons nog geen 500 meter verder maar dan hadden de lopers er weer bijna 5 km op zitten door een lus in het parcours.

Opnieuw de metro in naar station Leuvehaven om daar weer een glimp op te vangen van de lopers.

Op dit punt werd duidelijk dat de warmte en felle zon al een pittige uitwerking had op iedereen. De groep was verder gesplitst en een aantal moesten het parcours verder alleen afleggen. Onze aanmoedigingen hadden ze hopelijk weer extra energie gegeven maar helaas moest Jos de strijd opgeven. Een hele zware maar moedige beslissing na 3 maanden intensief trainen. Het hakte er bij ons allemaal in en het was maar goed dat sommigen een zonnebril ophadden om de waterige oogjes te verschuilen. Wat voelden wij met Jos mee!

Daarna op naar de Coolsingel en proberen een plaatsje op de tribune te veroveren. Dat ging makkelijker dan gedacht en we stonden uiteindelijk op 100 meter van de finish en nu was het wachten op de lopers. De spanning liep op bij Annie en Bianca en bijna elke minuut werd er gevraagd of we via de tracker al konden zien wanneer ze eraan kwamen.

Bij de finish was nogmaals goed te zien wat een slijtage slag het zou worden. De groep was inmiddels verder door elkaar geschud en de lopers liepen eigenlijk allemaal alleen. Als eerste zagen we Marleen aankomen. Ogenschijnlijk nog fris huppelde ze voorbij en wederom bracht deze eerste finishster weer wat tranen in de ogen. De volgorde van binnenkomst was verder als volgt: Caron, Monique, Peter, Anita en Marieke. Wat een topprestatie op deze eerste bijna zomerdag met hoge temperaturen. Allemaal met een geheel eigen beleving van de 42,195 km maar wat mogen ze trots zijn op zichzelf. Namens de supporters willen wij jullie bedanken